Verworpen.

Waar gaat dit over?

Dit is een motie: een officieel verzoek van een Tweede Kamerlid aan de regering om iets te doen. Het is geen wet, maar een oproep. Deze motie is ingediend door Kamerlid Van der Plas op 3 september 2026 en gaat over Europese regels voor landbouw en waterkwaliteit.

Wat is het probleem?

De Europese Unie heeft een regel die de Nitraatrichtlijn heet. Die regel moet voorkomen dat mest het grondwater en oppervlaktewater vervuilt. Nederland heeft hiervoor een uitzondering gekregen, de zogeheten derogatie. Dankzij die uitzondering mogen Nederlandse boeren iets meer dierlijke mest (van koeien) op hun land gebruiken dan de standaard Europese regel toestaat.

De minister wil zich in Europa inzetten voor betere naleving van deze Nitraatrichtlijn. Van der Plas maakt zich zorgen dat dit ten koste kan gaan van de Nederlandse uitzonderingspositie.

Wat is het argument in de motie?

De motie stelt dat metingen en onderzoek van Wageningen Livestock Research (een landbouwkennisinstituut) laten zien dat het gebruik van koeienmest via de derogatie prima samen kan gaan met een goede waterkwaliteit. Met andere woorden: volgens dit onderzoek hoeft de uitzondering niet per se slecht te zijn voor het water.

Wat vraagt de motie precies?

• De Kamer verzoekt de regering om samen met Ierland (dat op dat moment voorzitter is van een Europees overleg) te pleiten voor ruimte voor uitzonderingen die passen bij een land, regio of gewas.
• Daarbij moet de regering de Nederlandse meetgegevens en het wetenschappelijk onderzoek actief gebruiken als bewijs in de Europese gesprekken.

Wat gebeurt er als de motie wordt aangenomen?

De regering moet zich in Europa actief inzetten voor meer ruimte voor nationale en regionale uitzonderingen op de mestregels, en daarbij Nederlands onderzoek gebruiken als onderbouwing. Dit zou de kans kunnen vergroten dat Nederland (en andere landen) een soepelere regeling houden of krijgen.

Wat gebeurt er als de motie wordt afgewezen?

Dan is de regering niet verplicht om dit standpunt actief uit te dragen in Europa. De Europese aanpak blijft dan mogelijk strenger gericht op algemene regels, zonder extra ruimte voor uitzonderingen per land of regio.