Aangenomen.

Dit is een amendement. Dat is een voorstel om een wetsvoorstel aan te passen. Het gaat over de Wet bijmengverplichting groen gas. Die wet verplicht leveranciers om steeds meer groen gas (gas uit hernieuwbare bronnen, zoals mest of afval) te mengen met gewoon aardgas.

Waar gaat de wet zelf over?

De regering wil per algemene maatregel van bestuur (een soort uitvoeringsregel die het kabinet zelf mag maken, zonder dat het hele parlement erover stemt) vastleggen hoeveel groen gas er verplicht bijgemengd moet worden en hoe hoog de buy-outprijs is. Dat is de boete die een leverancier moet betalen als die niet genoeg groen gas kan bijmengen.

Wat willen de indieners veranderen?

De Kamerleden Grinwis en Van den Berg vinden dat de Tweede en Eerste Kamer meer te zeggen moeten hebben over die regels, omdat de hoogte van de verplichting en de boete grote gevolgen heeft voor de kosten van gas voor afnemers. Daarom stellen zij voor dat het kabinet zo'n regel niet meteen mag invoeren.

• Het kabinet moet het ontwerp van de regel eerst vier weken aan beide Kamers voorleggen voordat die officieel wordt vastgesteld. Dit heet een voorhangprocedure.
• In die vier weken kan het parlement erover praten en eventueel bezwaar maken.
• Deze extra controle geldt niet voor de eerste keer dat zo'n regel wordt vastgesteld, en ook niet voor regels die al in de maak waren vóór dit amendement geldig wordt.

Waarom willen ze dit?

De indieners snappen dat het kabinet flexibel moet kunnen bijsturen, bijvoorbeeld als er te weinig groen gas wordt geproduceerd. Maar omdat latere aanpassingen van de verplichting of de boete grote financiële gevolgen kunnen hebben voor afnemers, willen zij dat het parlement daar beter op kan toezien.

Gevolgen

• Als het amendement wordt aangenomen: het parlement krijgt meer invloed op toekomstige aanpassingen van de bijmengverplichting en de boeteprijs. Besluitvorming kan hierdoor iets langer duren, omdat er altijd vier weken inspraaktijd is.
• Als het amendement wordt afgewezen: het kabinet kan deze regels sneller en zonder extra parlementaire controle aanpassen, wat meer flexibiliteit geeft maar minder directe inspraak van de Kamers.