Aangenomen. (87-49)

Dit is een motie, ingediend door de Kamerleden Van Raan en Van Haga. Een motie is een officieel verzoek van de Tweede Kamer aan het kabinet (de regering). De Kamer kan hiermee de regering vragen om iets te doen, maar de regering is niet verplicht om dit uit te voeren.

Waar gaat het over?

De motie gaat over biomassacentrales. Dat zijn energiecentrales die stroom of warmte opwekken door bijvoorbeeld hout of ander organisch materiaal te verbranden. Dit wordt gezien als een vorm van duurzame energie, omdat het om "hernieuwbare" grondstoffen gaat.

De indieners maken zich zorgen dat er te veel van dit soort centrales worden gebouwd, zonder dat daar één duidelijk landelijk plan voor is. Ze wijzen erop dat de Kamer al eerder had gezegd dat er geen "wildgroei" (ongecontroleerde toename) van biomassacentrales mag ontstaan. Toch bleek uit antwoorden van het kabinet dat gemeenten en provincies (decentrale overheden) zelf mogen beslissen of ze een biomassacentrale toestaan. Volgens de indieners kan dat er juist voor zorgen dat er alsnog te veel van deze centrales komen, omdat elke gemeente los van elkaar beslist.

Wat wordt er gevraagd?

• De regering moet op landelijk niveau de controle houden over hoeveel biomassacentrales er komen en hoeveel vermogen (energie) die centrales samen mogen leveren.
• De regering moet zo min mogelijk nieuwe biomassacentrales toestaan.
• De regering moet concreet uitleggen hoe ze gaat voorkomen dat het aantal biomassacentrales ongecontroleerd blijft groeien.

Wat zijn de gevolgen?

Als deze motie wordt aangenomen, spreekt de Kamer de wens uit dat het kabinet meer landelijke regie neemt over biomassacentrales, in plaats van dit aan gemeenten en provincies over te laten. Het kabinet zou dan moeten uitleggen hoe het verdere groei wil beperken. Dit kan gevolgen hebben voor gemeenten die al plannen hadden voor een biomassacentrale.

Als de motie wordt verworpen (afgewezen), blijft de huidige situatie bestaan: gemeenten en provincies blijven zelf beslissen of ze biomassacentrales toestaan, zonder extra landelijke sturing vanuit dit verzoek.