Aangenomen.

Dit is een motie, een verzoek van Kamerleden aan de regering om iets te doen. Het gaat over asielzoekers die onder de Dublinverordening terug moeten naar het Europese land waar ze als eerste zijn aangekomen, zoals Italië of Griekenland.

Wat is het probleem?

Nederland kan deze asielzoekers (Dublinclaimanten genoemd) bijna niet terugsturen naar Italië en Griekenland. Tegelijkertijd betaalt Nederland wel geld aan deze landen via het Europese solidariteitsmechanisme. Dat is een systeem waarbij EU-landen elkaar helpen met de asielopvang, bijvoorbeeld door geld te betalen in plaats van zelf mensen op te vangen.

De indieners vinden dit niet logisch: Nederland betaalt wel, maar krijgt er niets voor terug, omdat Italië en Griekenland de asielzoekers toch niet terugnemen. Dat past volgens hen niet bij het doel van het systeem, namelijk een eerlijke verdeling van de lasten tussen landen.

Wat wordt er gevraagd?

• De regering moet dit probleem meewegen bij de onderhandelingen over de regels voor 2027.
• Nederland moet hierin samenwerken met andere landen die er net zo over denken.
• De Tweede Kamer moet op de hoogte gehouden worden van hoe die onderhandelingen verlopen.

Gevolgen

Als deze motie wordt aangenomen, moet de regering in Europese onderhandelingen actief aandringen op een eerlijkere regeling, zodat Nederland niet blijft betalen zonder dat er iets tegenover staat. Het is geen harde wet, maar een politieke opdracht aan het kabinet.

Als de motie wordt verworpen, verandert er voorlopig niets en blijft de huidige situatie bestaan: Nederland betaalt mee aan het systeem, ook als landen als Italië en Griekenland weinig asielzoekers terugnemen.