Verworpen.

Dit gaat over een motie, een officieel verzoek van een Tweede Kamerlid aan de regering. Een motie is geen wet, maar een oproep om iets te doen.

Waar gaat het over?

Er komt een nieuwe wet die regelt wie welke medische handelingen mag verrichten. Daarin krijgt de klinisch fysicus (een specialist die werkt met straling en radioactieve stoffen) de bevoegdheid om zelfstandig te werken met radioactieve stoffen en straling, bijvoorbeeld bij het bestralen van patiënten.

Wat is het probleem?

De klinisch fysicus werkt hierbij samen met een hoofdbehandelaar, meestal een arts, die eindverantwoordelijk blijft voor de behandeling van de patiënt. Het probleem is dat niet duidelijk is wie er verantwoordelijk is als de taken van deze twee mensen elkaar overlappen. Stel dat er iets misgaat: wordt dan de klinisch fysicus beoordeeld, de arts, of allebei? De wet legt dit niet goed uit.

Wat wil het Kamerlid?

Kamerlid Claassen vindt dat deze onduidelijkheid vooraf opgelost moet worden, niet pas achteraf als er al iets is misgegaan en er een tuchtzaak (een soort disciplinaire rechtszaak voor zorgverleners) volgt. Daarom vraagt de motie aan de regering om:

• In gesprek te gaan met beroepsverenigingen van klinisch fysici en medisch specialisten
• Samen duidelijk vast te leggen wie waarvoor verantwoordelijk is
• De Kamer hierover te informeren voordat de wet ingaat

Wat zijn de gevolgen?

Als deze motie wordt aangenomen, moet de regering eerst duidelijke afspraken maken over verantwoordelijkheden voordat de wet in werking treedt. Dit geeft meer zekerheid aan klinisch fysici en artsen, en kan patiënten beschermen tegen onduidelijke situaties.

Als de motie wordt verworpen, kan de wet ingaan zonder dat deze onduidelijkheid is opgelost. Dat betekent dat problemen over verantwoordelijkheid mogelijk pas achteraf worden uitgezocht, bijvoorbeeld na een incident.