Aangenomen.

Waar gaat dit over?

Dit is een motie, een verzoek van twee Kamerleden (Tijmstra en Poortman) aan de regering. Het gaat over zorgvernieuwers: mensen of organisaties die proberen om zorg beter en slimmer te organiseren, bijvoorbeeld door zorg dichter bij mensen te brengen of over de grenzen van verschillende zorgstelsels heen te werken.

Wat is het probleem?

Volgens de indieners lopen deze vernieuwers steeds vast op regels van de overheid. Denk aan:

• Wetten en regelgeving die niet meebewegen met nieuwe manieren van zorg verlenen
• Problemen met bekostiging (hoe zorg betaald wordt) en contractering (afspraken met zorgverzekeraars)
• Ontbrekende betaaltitels, oftewel: er bestaat simpelweg geen officiële manier om bepaalde initiatieven te betalen
• Schotten tussen domeinen: strikte scheidingen tussen bijvoorbeeld medische zorg, welzijn en gemeentelijke zorg, waardoor geld en samenwerking niet makkelijk over die grenzen heen kunnen

Een speciale adviseur (Jan Kremer) heeft al advies gegeven over hoe dit sneller opgelost kan worden. Maar de indieners vinden dat vernieuwers nu al jarenlang moeten wachten, terwijl juist snelheid nodig is.

Wat vraagt de motie?

De Kamerleden willen dat de regering niet wacht op een grote, nieuwe wet die dit officieel gaat regelen. In plaats daarvan moet de regering nu al, binnen de bestaande regels, actief ruimte maken voor deze vernieuwers. Concreet wordt gevraagd om:

• Passende afspraken/contracten met deze zorgaanbieders
• Officiële betaalmogelijkheden voor initiatieven die door burgers zelf worden opgezet
• Ruimte voor zorgaanbieders om geld dat ze verdienen deels ook in te zetten over de grenzen van verschillende zorgdomeinen heen

Ook moet de Kamer hierover uiterlijk in het tweede kwartaal van 2027 geïnformeerd worden.

Wat zijn de mogelijke gevolgen?

Als deze motie wordt aangenomen, moet de regering sneller aan de slag om binnen de huidige wetten ruimte te maken voor zorgvernieuwing, zonder te wachten op nieuwe wetgeving. Dat kan ervoor zorgen dat goede initiatieven eerder van de grond komen en niet meer jarenlang vastlopen in bureaucratie.

Als de motie wordt verworpen (afgewezen), verandert er voorlopig niets. Vernieuwers blijven dan afhankelijk van het tempo van het bredere wetgevingstraject rond passende zorg, wat volgens de indieners nog lang op zich kan laten wachten.