Aangenomen.

Waar gaat dit over?

Dit is een motie: een verzoek van een Kamerlid (in dit geval Bushoff) aan de regering. Een motie is geen wet, maar een soort officiële oproep. Deze motie gaat over hoe huisartsen in de toekomst betaald worden voor hun werk, ook wel bekostiging genoemd.

Wat is het probleem?

De huisarts is vaak het eerste aanspreekpunt in de zorg. Naast het behandelen van patiënten moet de huisarts ook veel afstemmen met andere zorgverleners, bijvoorbeeld in de wijk of regio. Het Kamerlid vindt dat de manier waarop huisartsen nu betaald worden, niet genoeg rekening houdt met al dat overleg en die samenwerking. Nu wordt vooral gekeken naar wat huisartsen vroeger deden en hoeveel patiënten ze zagen, in plaats van wat er nodig is om goede zorg te blijven leveren.

Wat wordt er gevraagd?

De motie vraagt de regering om bij het maken van nieuwe afspraken over de betaling van huisartsen, uit te gaan van het basisaanbod huisartsgeneeskundige zorg: dat is de standaardzorg die elke huisarts hoort te bieden. Ook moet de NZa (de organisatie die zorgprijzen en -regels vaststelt) rekening houden met wat huisartsen nodig hebben om die zorg goed te kunnen uitvoeren. Denk aan tijd en geld voor overleg en samenwerking met andere zorgverleners en met organisaties in het sociaal domein, zoals de gemeente.

Wat gebeurt er als de motie wordt aangenomen?

• De regering en de NZa moeten bij het herzien van de betaalregels voor huisartsen meer rekening houden met samenwerking en coördinatie, niet alleen met het aantal behandelingen.
• Dit kan ertoe leiden dat huisartsen meer ruimte en geld krijgen voor taken buiten de directe patiëntenzorg.
• Het is een aansporing, geen wet: de regering is niet verplicht dit letterlijk uit te voeren, maar moet er wel op reageren.

Wat gebeurt er als de motie wordt afgewezen?

Dan verandert er voorlopig niets aan de huidige manier van bekostigen. De oproep om het basisaanbod en de randvoorwaarden voor samenwerking expliciet mee te nemen, vervalt dan.