Aangenomen.

Dit is een motie, dat is een officieel verzoek van Tweede Kamerleden aan de regering. Deze motie gaat over de medische zorg voor militairen, ook wel de militaire medische keten genoemd. Dat is alles wat nodig is om gewonde of zieke militairen te behandelen, van eerste hulp op het slagveld tot verdere behandeling.

Waar gaat het om?

De Kamerleden Jagtenberg en Bolhuis stellen dat een goed werkende medische zorg voor militairen heel belangrijk is. Zonder goede zorg kunnen militairen niet goed hun werk doen en blijft het leger niet inzetbaar tijdens een conflict.

Oekraïne heeft, door de oorlog die daar al jaren gaande is, veel praktijkervaring opgebouwd met medische zorg tijdens moderne oorlogsvoering. Nederland heeft juist veel kennis en technologie op medisch gebied. De indieners zien hierin een kans: door samen te werken kunnen beide landen van elkaar leren en hun medische zorg voor militairen verbeteren.

Wat wordt er gevraagd?

• De motie vraagt de regering om samen met Oekraïne een centre of excellence op te zetten. Dat is een soort gezamenlijk kenniscentrum.
• Dit centrum moet zich richten op militaire geneeskunde.
• Kennis, nieuwe ideeën en praktijkervaring moeten structureel (dus blijvend, niet eenmalig) worden uitgewisseld tussen de landen.
• Het doel is om de medische zorg voor militairen in beide landen te versterken, bijvoorbeeld door zorg dichter bij het front te organiseren in plaats van alles centraal te regelen.

Gevolgen als de motie wordt aangenomen

Als de Tweede Kamer voor deze motie stemt, moet de regering gaan onderzoeken en regelen hoe zo'n gezamenlijk kenniscentrum met Oekraïne eruit kan zien. Dit kan leiden tot betere medische zorg voor Nederlandse militairen, gebaseerd op recente praktijkervaring uit een echte oorlogssituatie. Het kan ook de samenwerking tussen Nederland en Oekraïne op defensiegebied verder versterken.

Gevolgen als de motie wordt afgewezen

Wordt de motie niet aangenomen, dan is de regering niet verplicht om dit specifieke samenwerkingsverband op te zetten. De bestaande manier van werken binnen de militaire medische zorg blijft dan ongewijzigd, al kan de regering alsnog op eigen initiatief met Oekraïne blijven samenwerken.