Verworpen.

Dit is een motie: een officieel verzoek van een Kamerlid aan de regering. Een motie is geen wet, maar een oproep. De regering moet zelf beslissen of ze het advies volgt.

Waar gaat het over?

Kamerlid Ergin maakt zich zorgen over discriminatie van verschillende groepen in de samenleving: de lhbti-gemeenschap (lesbische, homoseksuele, biseksuele, transgender en intersekse mensen), Joden en moslims. Uit onderzoek blijkt dat deze groepen vaak op dezelfde manier negatief worden afgeschilderd: ze worden gezien als verdacht of gevaarlijk, terwijl dat niet terecht is.

Wat is het probleem volgens de motie?

Dit soort negatieve beeldvorming zorgt voor meer discriminatie, uitsluiting en haat. De motie stelt duidelijk dat haat tegen de lhbti-gemeenschap niet acceptabel is.

Wat wil de motie bereiken?

Het Kamerlid vraagt de regering om bij het bestrijden van discriminatie van lhbti-personen geen religie of bevolkingsgroep (zoals Joden of moslims) aan te wijzen als oorzaak, als risicogroep, of als apart onderwerp van beleid. Met andere woorden: de regering mag bij het maken van beleid tegen lhbti-discriminatie niet specifiek wijzen naar een religie of bevolkingsgroep als de "schuldige" of het "probleem".

• Het doel is te voorkomen dat bepaalde groepen (zoals moslims of Joden) worden gestigmatiseerd als zouden zij de oorzaak zijn van discriminatie tegen lhbti-personen.
• De motie wil discriminatie aanpakken zonder daarbij andere groepen onterecht te beschuldigen.

Wat gebeurt er als de motie wordt aangenomen?

Als de Kamer deze motie aanneemt, moet de regering er bij toekomstig beleid tegen lhbti-discriminatie op letten dat ze geen specifieke religie of bevolkingsgroep als oorzaak of risicogroep benoemt. Dit kan betekenen dat beleidsstukken of onderzoeken anders worden geformuleerd, om stigmatisering te voorkomen.

Wat gebeurt er als de motie wordt afgewezen?

Als de motie wordt verworpen, is de regering niet verplicht om dit uitgangspunt te volgen. Beleid tegen lhbti-discriminatie zou dan mogelijk wel specifieke groepen of religies kunnen benoemen als risicofactor, als de regering dat nodig vindt.

Let op: een motie is een verzoek, geen wet. Ook als de motie wordt aangenomen, is de regering niet wettelijk verplicht om het op te volgen, maar wordt er wel politieke druk uitgeoefend.