Aangenomen.

Dit is een motie, een officieel verzoek van Kamerleden aan de regering. Het gaat over hoe de overheid haar begroting (de plannen voor inkomsten en uitgaven) opstelt.

Wat is het probleem?

Er is een rapport (het rapport-Wennink) dat laat zien dat de huidige manier van begroten geen goed onderscheid maakt tussen twee soorten uitgaven:

• Investeringen: geld dat je nu uitgeeft, maar dat op de lange termijn iets oplevert (bijvoorbeeld geld voor onderwijs, infrastructuur of onderzoek).
• Consumptieve uitgaven: geld dat direct wordt uitgegeven zonder dat het later extra geld of welvaart oplevert.

Omdat beide soorten uitgaven nu op dezelfde manier worden meegeteld, lijkt investeren in de begroting net zo "duur" als gewoon geld uitgeven. Daardoor schrikt de overheid soms terug voor investeringen die eigenlijk goed zijn voor de toekomst.

Wat willen de indieners?

De Kamerleden vinden dat investeringen juist gestimuleerd moeten worden, omdat ze nodig zijn voor toekomstige economische groei en welvaart. Daarom vragen ze de regering om te onderzoeken hoe je een begrotingssysteem kunt maken dat eerlijker rekening houdt met de opbrengsten van investeringen. Het is dus nog geen verplichting om het systeem echt te veranderen, maar een verzoek om eerst de mogelijkheden te onderzoeken.

Wat gebeurt er als de motie wordt aangenomen?

• De regering moet gaan uitzoeken hoe een nieuw begrotingssysteem eruit zou kunnen zien.
• Dit kan op termijn leiden tot een systeem waarin investeren in bijvoorbeeld infrastructuur of onderwijs minder wordt afgeremd door begrotingsregels.
• Er verandert in eerste instantie nog niets direct aan de begroting zelf, het is alleen een onderzoeksopdracht.

Wat gebeurt er als de motie wordt afgewezen?

• De huidige begrotingsregels blijven ongewijzigd.
• Investeringen en gewone uitgaven blijven op dezelfde manier worden behandeld, wat investeringen in de toekomst kan blijven afremmen.