Aangenomen.

Dit is een motie, ingediend door de Kamerleden Westerveld en Dobbe op 2 september 2026. Een motie is een verzoek aan de regering om iets te doen. Deze motie gaat over veiligheid van mensen met een beperking.

Waar gaat het over?

Mensen met een lichamelijke of verstandelijke beperking zijn vaker slachtoffer van mishandeling, seksueel misbruik en grensoverschrijdend gedrag dan andere mensen. Doordat zij een beperking hebben, is het voor hen vaak moeilijk of soms onmogelijk om hiervan melding of aangifte te doen bij de politie. Onderzoek laat zien dat het aantal meldingen maar een klein deel is van wat er werkelijk gebeurt.

Het probleem met toezicht

Er is een organisatie die toezicht houdt op de zorg, de IGJ (Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd). Deze inspectie kreeg extra geld en mensen om beter toezicht te houden, maar dat geld stopt eind 2026. Bovendien moet er juist bezuinigd worden. Dat betekent dat er straks minder controle is, terwijl dat juist nodig is.

Ook is niet duidelijk hoeveel vertrouwenspersonen er zijn in woonvormen voor mensen met een beperking. Een vertrouwenspersoon is iemand bij wie je terecht kunt als er iets vervelends gebeurt.

Wat vraagt de motie?

De indieners willen dat de regering, samen met cliëntenorganisaties, de zorgsector, de IGJ en deskundigen (zoals het Centrum Seksueel Geweld), een plan van aanpak maakt. Dit plan moet samen met mensen met een beperking worden gemaakt en moet zich richten op:

• Het voorkomen (preventie) van misbruik en grensoverschrijdend gedrag
• Makkelijk toegankelijke hulp
• Ondersteuning bij (vermoedens van) misbruik

Wat gebeurt er als de motie wordt aangenomen?

Als een meerderheid van de Tweede Kamer voor stemt, moet de regering zo'n plan gaan opstellen. Dat kan leiden tot betere bescherming, meer laagdrempelige hulp en mogelijk extra aandacht (of geld) voor toezicht en vertrouwenspersonen in de gehandicaptenzorg.

Wat gebeurt er als de motie wordt afgewezen?

Dan is de regering niet verplicht om dit plan te maken. De huidige situatie blijft dan bestaan: minder toezicht door bezuinigingen bij de IGJ, en geen concreet plan om misbruik bij mensen met een beperking beter te voorkomen of aan te pakken.