Aangenomen.

Dit is een motie, dat is een officieel verzoek van Kamerleden aan de regering om iets te doen. Het gaat over de prijs van bouwgrond en hoe die prijs berekend wordt als de overheid grond nodig heeft voor woningbouw.

Waar gaat het over?

Als gemeenten grond kopen om er huizen op te bouwen, kan de prijs van die grond erg hoog oplopen. Dat komt soms door speculatie: mensen kopen grond goedkoop en verkopen die later duur door, in de hoop dat er binnenkort op gebouwd mag worden. Hoge grondprijzen maken woningbouw duurder en trager.

Wat stelt de motie voor?

Er was al een plan om een nieuwe belasting in te voeren op winst die ontstaat doordat grond meer waard wordt door bouwplannen (een planbatenheffing). De indieners vinden dat te ingewikkeld en denken dat boeren en andere grondeigenaren hun grond dan juist niet meer willen verkopen, wat de woningbouw vertraagt.

In plaats daarvan stellen ze voor om de grondprijs te berekenen met de residuele methode. Dat betekent: je bepaalt eerst wat de bouwplannen opleveren, trekt daar de kosten van af, en wat overblijft is de waarde van de grond. Op die manier kan grond niet voor een onrealistisch hoge, speculatieve prijs verkocht worden.

De motie vraagt de regering om een regel in de wet (artikel 8.17 van het Omgevingsbesluit) aan te passen, zodat deze rekenmethode verplicht wordt. Dit zou moeten ingaan vanaf 1 januari 2028, en uiterlijk 1 januari 2029.

Gevolgen

• Als de motie wordt aangenomen: de regering moet de rekenregel aanpassen. Grondprijzen worden dan eerlijker en minder speculatief, terwijl grondeigenaren wel bereid blijven te verkopen, waardoor woningbouw niet vertraagt.
• Als de motie wordt afgewezen: de huidige manier van grondprijsberekening blijft gelden, of er wordt gekozen voor de eerder voorgestelde planbatenheffing, die volgens de indieners risicovoller is voor de snelheid van woningbouw.

De motie is ingediend door Kamerlid Grinwis, samen met de leden Nobel, Van Asten en Steen.