Aangenomen.

Dit is een amendement. Een amendement is een voorstel om een wetsvoorstel aan te passen voordat de Tweede Kamer erover stemt. Dit amendement komt van de Kamerleden Ceder en Bolhuis en gaat over een wet die ervoor moet zorgen dat instanties zoals het UWV, de SVB en gemeenten mensen vaker uit eigen beweging gaan helpen, in plaats van te wachten tot iemand zelf om hulp vraagt. Dit heet proactieve dienstverlening.

Wat regelt de oorspronkelijke wet?

De wet geeft het UWV, de SVB en gemeenten de mogelijkheid om proactief te werken. Dat betekent dat zij zelf actie kunnen ondernemen om mensen te helpen, bijvoorbeeld mensen die recht hebben op een uitkering of toeslag maar dit niet weten of niet aanvragen. Het ministerie vindt dat dit eigenlijk de normale manier van werken zou moeten worden.

Wat verandert dit amendement?

Op dit moment is proactief werken alleen een mogelijkheid, geen verplichting. Dit amendement voegt een extra voorwaarde toe aan de wet: dienstverlening moet proactief plaatsvinden. Daarnaast moeten UWV, SVB en gemeenten in hun jaarlijkse beleidsplan gaan uitleggen in hoeverre zij deze proactieve aanpak daadwerkelijk gebruiken.

Waarom willen de indieners dit?

• Zij vinden dat proactief werken niet alleen een optie moet zijn, maar de norm moet worden.
• Door instanties te verplichten hierover te rapporteren, worden zij gedwongen er serieus over na te denken.
• Het uiteindelijke doel is om mensen in armoede beter te bereiken, ook als zij zelf niet weten dat zij recht hebben op hulp.

Gevolgen als het amendement wordt aangenomen

• UWV en SVB moeten in hun jaarplan opnemen hoe zij proactief werken toepassen.
• Voor gemeenten kan een vergelijkbare verplichting later via een apart besluit (algemene maatregel van bestuur) worden ingevoerd.
• Instanties worden sterker gestimuleerd om mensen zelf te benaderen, wat kan helpen om minder mensen tussen de wal en het schip te laten vallen.

Gevolgen als het amendement wordt afgewezen

• Proactieve dienstverlening blijft een vrijblijvende mogelijkheid.
• Instanties zijn niet verplicht om te rapporteren hoe actief zij mensen benaderen.
• Het risico blijft bestaan dat mensen die recht hebben op hulp, deze niet krijgen omdat zij er zelf niet om vragen.